ทักทายกันหอมปากหอมคอแล้ว มิคามิจึงพาพนักงานใหม่มาเปลี่ยนชุด ดูแล้วก็เหมาะกันดี
"เหมาะดีนะ"เจ้านายฝ่ายการเงินเอ่ยยิ้มๆ เมื่อเห็นฮิคารุเดินออกมาพร้อมกับชุดแบบพนักงานทั่วไป
"ขอบใจ..."ฮิคารุตอบสบายๆ
"ฉันใส่ชุดนี้แล้วดูขึ้นจังเลยเนอะมิอากะ"อิจิสะบัดชุดกระโปรงกำมะหยี่สีเขียวเข้มให้เพื่อนสาวดู
"จ้ะ..."มิอากะรับคำ เธอใส่ชุดแบบเดียวกับอิจิ แต่เป็นสีชมพูแทน
"ฉันจะบอกกฎคร่าวๆของที่นี่ให้นะ"ซายะประกาศ"ไม่มีอะไรมาก แค่มาทำงานตรงเวลา ลูกค้าพอใจ ไม่อู้งาน พวกเธอก็จะรู้ว่าพนักงานที่นี่มีความสุขดี ย้ำเรื่องเวลา ขอให้ตรงเวลาด้วยไม่อย่างนั้นจะถูกหักเงินเดือนตามเวลาที่ขาดไป"
"เข้าใจแล้ว/ค่ะ/อืม/คร๊าบ"เสียงตอบรับของพนักงานใหม่ดังขึ้นพร้อมเพรียง
"ดี ไปทำงานได้แล้ว รับออเดอร์จากโต๊ะเอาไปเสียบไว้ตรงนั้น
พนักงานตรงเค้าท์เตอร์จะกดกริ่งตรงนั้นถ้าเสร็จตามออเดอร์แล้ว"ซายะสั่งปิดท้าย
ไม่นานนัก เหล่าพนักงานใหม่ก็กลมกลืนกับพนักงานเดิมจนเหมือนทำงานที่นี่มานาน เป็นที่กรี๊ดกร๊าด
ของลูกค้าสาวๆหน่อยเห็นจะเป็นฮิคารุกับเซ็ตซึยะที่โปรยยิ้มเป็นธรรมชาติให้
"ยูจัง ผมช่วยนะ"เซ็ตซึยะแย่งถาดน้ำชามาจากมือของอุซึมุอย่างนิ่มนวล แต่ร่างเรียวยังคงกำถาดไว้
"ไม่เป็นไร ผมทำเองได้"อุซึมุยื้อถาดไปมากับเซ็ตซึยะเหมือนคู่รักแย่งของกัน
ฮิโรกิเห็นภาพนั้นพลันเดือดปุดขึ้นมา ตรงไปทางคู่แข่ง(?)ที่กำลังยุ่มย่ามกับเพื่อนของเขาอยู่
"ทำอะไรไม่ทราบ กาแฟเย็นหมดแล้วนะ"ฮิโรกิถามเสียงขุ่น เซ็ตซึยะหยุดยื้อถาดมาประจันหน้ากับร่างสูงแทน
"คนรักกันจะช่วยเหลือกันมันผิดหรือไงพ่อยักษ์ใหญ่"เซ็ตซึยะยื่นนิ้วไปจิ้มอกสามศอกของฮิโรกิเบาๆ
ส่งยิ้มกวนให้เบื้องต่ำคันยิก อุซึมุเห็นท่าไม่ดีจึงห้ามทัพไว้ก่อน
"เอ่อ...ผมจะเอากาแฟไปส่ง ขอทางด้วย"ร่างบางพยายามเบียดระหว่างสองคนออกไปแต่เซ็ตซึยะจับถาดไว้
"บอกแล้วไงว่าผมช่วย"ถาดถูกกระตุกไปเบาๆ แต่อุซึมุยังคงกำมันไว้
"ไม่ ผมทำเอง"ยูจังยื้อเข้าหาตัว
"เด็กดีอย่าดื้อสิ"เซ็ตซึยะยื้อเข้าหาตัวบ้าง คราวนี้ลูกค้าทั้งร้านหันมามองในศึกสามเส้า(?)กันหมด
ยื้อถาดกันไปมา ร่างเล็กร่างหนึ่งโฉบกาแฟบนถาดไปที่หลังร้าน
ไม่ถึงสองนาทีก็กลับมาใหม่พร้อมกาแฟร้อนๆเสริ์ฟที่โต๊ะตามสั่ง
"งานส่วนงาน...เรื่องอื่นไปเคลียร์กันหลังปิดร้าน เข้าใจมั้ย"ซายะเอ่ยเสียงเรียบ
นั่นก็เพียงพอแล้วให้ทั้งสามแยกกันไปทำงานคนละทาง
"ไม่ไหวเล้ย"มิคามิถอนหายใจเฮือกใหญ่"สงสัยร้านเราจะสนุกขึ้นอีกนะ"
"สนุกยังไงกึอย่าเสียถึงลูกค้าละกัน"ร่างเล็กตอบเสียงขุ่น
เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้น สองสาว(?)หันไปมองทันที ซายะเบิกตาสีน้ำตาลเข้มกว้างเพราะลูกค้าที่เข้ามา
เป็นคนที่เธอเกลียดที่สุด มาริสะ น้าคนหนึ่งในวงศ์วานของเธอเอง
"ไงจ๊ะซายะจัง"มาริสะทักเสียงใส ถอดแว่นตากันแดดออกพลางสะบัดผมด้วยมือ"ดูจะไปได้สวยเลยนะ"
"มาทานกาแฟหรือคะคุณน้า"เจ้าของร้านตัวเล็กทักกลับ"เชิญนั่งก่อนค่ะ"
"ไม่ล่ะจ้ะ น้าแค่ผ่านมา อยากจะถามเธอว่าเมื่อไหร่จะยกบ้านหลังนั้นให้น้ากับสามีและลูกๆของน้าซักทีจ๊ะ"
"ฝันไปเถอะค่ะ"เธอเอ่ยสียงเย็น"บ้านหลังนั้นเป็นของซายะ ซาอิ ซาเอะเท่านั้น ปู่ไม่ได้บอกหรอกหรือคะ"
มาริสะกัดฟันรอด แต่ยังคงยิ้มแย้มอยู่"ท่าทางเรื่องนี้จะยาวนะ ไว้เธอกลับบ้านเมื่อไหร่ค่อยคุยกันละกัน"
กล่าวเสร็จเธอก็เดินฉับๆออกไป เสียงสูดหายหายดังขึ้นก่อนจะผ่อนออกมาจากปาก
"เฮ้ออออออออ จะเอาอะไรกับชั้นนักหนานะ"ซายะส่ายหัว แล้วเดินไปรับออเดอร์ที่ถูกวางไม่ทันสิ้นเสียง
กร๊องแกร๊งของถ้วยกาแฟสีขาวดีไปเสริ์ฟที่โต๊ะ มิคามิได้แต่มองเพื่อนตัวเล็กของเขาแล้วไปคิดบัญชีที่
หลังร้านต่อ
"งานส่วนงาน...เรื่องอื่นไปเคลียร์กันหลังปิดร้าน...ของจริง"
Posted by: Saya ไม่เน้นปริมาณ แต่เน้นความเข้มข้นของเรื่อง
edit @ 2007/04/15 23:28:30
"เหมาะดีนะ"เจ้านายฝ่ายการเงินเอ่ยยิ้มๆ เมื่อเห็นฮิคารุเดินออกมาพร้อมกับชุดแบบพนักงานทั่วไป
"ขอบใจ..."ฮิคารุตอบสบายๆ
"ฉันใส่ชุดนี้แล้วดูขึ้นจังเลยเนอะมิอากะ"อิจิสะบัดชุดกระโปรงกำมะหยี่สีเขียวเข้มให้เพื่อนสาวดู
"จ้ะ..."มิอากะรับคำ เธอใส่ชุดแบบเดียวกับอิจิ แต่เป็นสีชมพูแทน
"ฉันจะบอกกฎคร่าวๆของที่นี่ให้นะ"ซายะประกาศ"ไม่มีอะไรมาก แค่มาทำงานตรงเวลา ลูกค้าพอใจ ไม่อู้งาน พวกเธอก็จะรู้ว่าพนักงานที่นี่มีความสุขดี ย้ำเรื่องเวลา ขอให้ตรงเวลาด้วยไม่อย่างนั้นจะถูกหักเงินเดือนตามเวลาที่ขาดไป"
"เข้าใจแล้ว/ค่ะ/อืม/คร๊าบ"เสียงตอบรับของพนักงานใหม่ดังขึ้นพร้อมเพรียง
"ดี ไปทำงานได้แล้ว รับออเดอร์จากโต๊ะเอาไปเสียบไว้ตรงนั้น
พนักงานตรงเค้าท์เตอร์จะกดกริ่งตรงนั้นถ้าเสร็จตามออเดอร์แล้ว"ซายะสั่งปิดท้าย
ไม่นานนัก เหล่าพนักงานใหม่ก็กลมกลืนกับพนักงานเดิมจนเหมือนทำงานที่นี่มานาน เป็นที่กรี๊ดกร๊าด
ของลูกค้าสาวๆหน่อยเห็นจะเป็นฮิคารุกับเซ็ตซึยะที่โปรยยิ้มเป็นธรรมชาติให้
"ยูจัง ผมช่วยนะ"เซ็ตซึยะแย่งถาดน้ำชามาจากมือของอุซึมุอย่างนิ่มนวล แต่ร่างเรียวยังคงกำถาดไว้
"ไม่เป็นไร ผมทำเองได้"อุซึมุยื้อถาดไปมากับเซ็ตซึยะเหมือนคู่รักแย่งของกัน
ฮิโรกิเห็นภาพนั้นพลันเดือดปุดขึ้นมา ตรงไปทางคู่แข่ง(?)ที่กำลังยุ่มย่ามกับเพื่อนของเขาอยู่
"ทำอะไรไม่ทราบ กาแฟเย็นหมดแล้วนะ"ฮิโรกิถามเสียงขุ่น เซ็ตซึยะหยุดยื้อถาดมาประจันหน้ากับร่างสูงแทน
"คนรักกันจะช่วยเหลือกันมันผิดหรือไงพ่อยักษ์ใหญ่"เซ็ตซึยะยื่นนิ้วไปจิ้มอกสามศอกของฮิโรกิเบาๆ
ส่งยิ้มกวนให้เบื้องต่ำคันยิก อุซึมุเห็นท่าไม่ดีจึงห้ามทัพไว้ก่อน
"เอ่อ...ผมจะเอากาแฟไปส่ง ขอทางด้วย"ร่างบางพยายามเบียดระหว่างสองคนออกไปแต่เซ็ตซึยะจับถาดไว้
"บอกแล้วไงว่าผมช่วย"ถาดถูกกระตุกไปเบาๆ แต่อุซึมุยังคงกำมันไว้
"ไม่ ผมทำเอง"ยูจังยื้อเข้าหาตัว
"เด็กดีอย่าดื้อสิ"เซ็ตซึยะยื้อเข้าหาตัวบ้าง คราวนี้ลูกค้าทั้งร้านหันมามองในศึกสามเส้า(?)กันหมด
ยื้อถาดกันไปมา ร่างเล็กร่างหนึ่งโฉบกาแฟบนถาดไปที่หลังร้าน
ไม่ถึงสองนาทีก็กลับมาใหม่พร้อมกาแฟร้อนๆเสริ์ฟที่โต๊ะตามสั่ง
"งานส่วนงาน...เรื่องอื่นไปเคลียร์กันหลังปิดร้าน เข้าใจมั้ย"ซายะเอ่ยเสียงเรียบ
นั่นก็เพียงพอแล้วให้ทั้งสามแยกกันไปทำงานคนละทาง
"ไม่ไหวเล้ย"มิคามิถอนหายใจเฮือกใหญ่"สงสัยร้านเราจะสนุกขึ้นอีกนะ"
"สนุกยังไงกึอย่าเสียถึงลูกค้าละกัน"ร่างเล็กตอบเสียงขุ่น
เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้น สองสาว(?)หันไปมองทันที ซายะเบิกตาสีน้ำตาลเข้มกว้างเพราะลูกค้าที่เข้ามา
เป็นคนที่เธอเกลียดที่สุด มาริสะ น้าคนหนึ่งในวงศ์วานของเธอเอง
"ไงจ๊ะซายะจัง"มาริสะทักเสียงใส ถอดแว่นตากันแดดออกพลางสะบัดผมด้วยมือ"ดูจะไปได้สวยเลยนะ"
"มาทานกาแฟหรือคะคุณน้า"เจ้าของร้านตัวเล็กทักกลับ"เชิญนั่งก่อนค่ะ"
"ไม่ล่ะจ้ะ น้าแค่ผ่านมา อยากจะถามเธอว่าเมื่อไหร่จะยกบ้านหลังนั้นให้น้ากับสามีและลูกๆของน้าซักทีจ๊ะ"
"ฝันไปเถอะค่ะ"เธอเอ่ยสียงเย็น"บ้านหลังนั้นเป็นของซายะ ซาอิ ซาเอะเท่านั้น ปู่ไม่ได้บอกหรอกหรือคะ"
มาริสะกัดฟันรอด แต่ยังคงยิ้มแย้มอยู่"ท่าทางเรื่องนี้จะยาวนะ ไว้เธอกลับบ้านเมื่อไหร่ค่อยคุยกันละกัน"
กล่าวเสร็จเธอก็เดินฉับๆออกไป เสียงสูดหายหายดังขึ้นก่อนจะผ่อนออกมาจากปาก
"เฮ้ออออออออ จะเอาอะไรกับชั้นนักหนานะ"ซายะส่ายหัว แล้วเดินไปรับออเดอร์ที่ถูกวางไม่ทันสิ้นเสียง
กร๊องแกร๊งของถ้วยกาแฟสีขาวดีไปเสริ์ฟที่โต๊ะ มิคามิได้แต่มองเพื่อนตัวเล็กของเขาแล้วไปคิดบัญชีที่
หลังร้านต่อ
"งานส่วนงาน...เรื่องอื่นไปเคลียร์กันหลังปิดร้าน...ของจริง"
Posted by: Saya ไม่เน้นปริมาณ แต่เน้นความเข้มข้นของเรื่อง
edit @ 2007/04/15 23:28:30
เฮ้อ เมิงเห็นพวกตรูเป็นตัวอะไร
