กาลเวลามันไม่ยังยืน......ช่วงเวลาแห่งความสุขช่างผ่านไปเร็วนัก.....
"อ้าวล่ะ.....เด็กๆได้เวลาที่เราจะกลับกันแล้ว.....เก็บของเสร็จรึยัง....จะได้ไปเช็คเอ๊าค์ออกกัน"จะเป็นเสียงใครไม่ได้ นอกจากซายะ ชานเจ้าของร้านสุดโหด ที่ซึ่งกำลังนั่งอ่านหนังสือตรงโซฟาพร้อมกับชี้นิ้วสั่ง....โดยมีซาอิกับซาเอะนั่งเล่นอยู่ข้างๆ
"ช่วยรีบหน่อยได้ไหม....เรากำลังเสียเวลาในการเก็บของไป1ชั่วโมง15นาทีกับอีก48วินาที..เดี๋ยวเช็คเอาค์ไม่ทันกันพอดี"ส่วนเสียงที่2นี้จะเป็นใครไม่ได้นอกจากโคงะ มิคามิหุ้นส่วนของร้านอีกคนหนึ่ง คุณเธอ???กำลังยืนมองนาฬิกาไขหลานที่เธอชอบพกติดตัวเอาไว้.....พร้อมกับยืนสั่งงานเหล่าลูกทาส....เอ้ย!!!พนักงานในร้าน....
"ชิ!!!....ดีแต่สั่งทำไมพวกเธอไม่มาช่วยเก็บอีกแรงล่ะย่ะ"ซึ่งต้นตอจากเสียงบ่นนี้มาจากหญิงร่างท้วมที่กำลังนั่งเก็บของของคุณเธออยู่...โดยปากยังสาบส่งไปยัง2สิ่งมีชีวิตที่ยังนั่ง+ยืนจิกหัวใช้เธออยู่
.....เพี้ยง!!!ขอให้เป็นง้อยตายไปเถอะ ดีแต่จิกหัวใช้คนอื่น.......
"กำลังคิดอะไรอยู่อิจิโกะจัง.....อยากขึ้นเขียงเหรอจ๊ะ"เสียงนี้มาจากซายะจังพร้อมกับรอยยิ้มอย่างไมตรีจิตโดยแอบแฝงความในว่า
...............คิดอะไรอยู่ ฉันรู้น่ะย่ะ...............
อิจิโกะเลยได้แต่นั่งเงียบเก็บของต่อไป แม้ขนาดคิดยังไม่กล้าที่จะคิด....กลัวไอ้คนที่นั่งจิบชาใช้วิชามารอ่านใจเธออีก
เมื่อเก็บของเสร็จทุกคนก็มุ่งหน้ากันไปที่รถ เพื่อที่จะได้กลับร้านกัน
***///***///***///***///***///***///***///***///***///***///***///
พอมาถึงร้านcoffe-cafeก็เป็นช่วงใกล้ค่ำแล้ว....ทุกคนจึงรู้สึกเหน็ดเหนื่อยอยากกลับไปพักผ่อน
"เอาล่ะ....ทุกคนกลับบ้านกันได้แล้วน่ะ...แล้วเจอกันพรุ่งนี้ที่โรงเรียนน่ะจ๊ะ"เจ้าของร้านยืนส่งเหล่าลูกน้องที่คอยให้จิกหัวใช้กันทีล่ะคน
"ในที่สุดก็ได้กลับบ้านซะที....เหนี่ยวตัวชะมัดเลย...กลับบ้านน่ะจะได้เอาผงขัดตัวยี่ห้อวิคตอเรียมาขัดตัวให้สบายเลย"อิจิโกะที่เดินกลับบ้านไปพร้อมกับฮิคารุและมิอากะ.....ตอนนี้ก็กำลังคุยกับมิอากะอย่างออกรสออกชาติทีเดี่ยว
"ฉันว่าไขมันคงออกมาเยอะแน่ๆเลย...น่าจะเอาไปทำน้ำมันหมูก็ดีเหมือนกัน"ฮิคารุเอ่ยออกมาพร้อมทำหน้าแย้งๆ....ซึ่งในมือต้องมาถือกระเป๋าให้ยัยอิจิโกะกับของตัวเอง....ด้วยสาเหตุเพราะว่าเธอเป็นสาวน้อยบอบบางน่ารัก(ลัก)ไปฆ่าล่ะสิไม่ว่า
หลังจากนั้นก็กลายเป็นว่าสาวน้อยบอบบางไล่เตะชายหนุ่มเป็นว่าเล่น....มิอากะก็ต้องเป็นหน่วยคอยห้ามทัพตลอดทางกลับบ้านของทั้งสาม
ส่วนทางด้านยูก็จะกลับบ้านเหมือนกัน....แต่ก็มีมือหนึ่งมาหยิบกระเป๋าของยูไป
"เดี๋ยวฉันไปส่งน่ะ"เซ็ตซึยะนั้นเองที่เป็นคนมาเอากระเป๋ายูไปถือ.....
แต่จู่ๆๆฮิโรกิก็แย่งมาถืออีกคน
"ฉันไปส่งเองดีกว่า"ยูก็ได้แต่งง.......ทำอะไรไม่ถูก...เพราะดูท่าว่าทั้งสองคนจะไปส่งเค้าให้ได้
แต่แล้วเสียงสวรรค์ก็ทรงโปรด
"ก็ไปส่งทั้งคู่นั้นเหล่ะ......หมดปัญหารีบกลับบ้านเลยไป..รำคาญ"ประกาสิทธิ์ที่ไม่มีผู้ไหนบังอาจขัดได้จากผู้หญิงร่างเล็กนามซายะจัง........หรือคุณกล้าขัดล่ะ...............รับรองนรกอาจรอคุณอยู่....
ทั้งสามเลยเดินจากไปพร้อมกัน.....ท่ามกลางความมืด
"ฮึ ฮึ ฮึๆๆๆรีบกลับบ้านไปพักผ่อนน่ะ........เก็บแรงเอาไว้ล่ะกัน ฮึ ฮึๆๆๆ"ทั้งหกกลับบ้านไปโดยไม่ได้รับรู้หรือได้ยินเสียงหัวอันสยดสยองของผู้จัดการร้านทั้งสองคน
ชะตากรรมของคนทั้งหก.....จะเป็นตายร้ายดียังไง....เอ๊ะ!!!รึจะโดนไปปล่อยเกาะ หรือให้ไปตะโกนเรื่องหน้าอายที่หน้าประตูโรงเรียน....โปรดติดตามตอนต่อไป.....
by:hikaru
edit @ 19 Oct 2007 19:01:31 by ร้านกาแฟ
